Jest to łącznik między ul.Ogińskiego a Wiejską. Ta wiadomość to uznanie dla jeleniogórskiego ZHP za wkład pracy na rzecz Miasta i środowiska.Poniżej duży skrót informacji o naszym bohaterze.
Wojenne losy
II wojna światowa to czas, w którym Aleksander Kamiński organizował pomoc dla sierot, był redaktorem naczelnym "Biuletynu Informacyjnego", aktywnym członkiem Szarych Szeregów i założycielem Organizacji Małego Sabotażu Wawer. Działalność organizacji Wawer opisał w "Kamieniach na szaniec" oraz w "Wielkiej grze", w której zawarł również przepis na skuteczne prowadzenie walki podziemnej, przez co jej publikacja została wstrzymana. Angażował się również w prace Wojskowego Pogotowia Harcerzy oraz prowadził Komitet Samopomocy Społecznej dla uchodźców i pogorzelców. We wrześniu 1939 r. podczas tajnego spotkania członków Naczelnej Rady Harcerskiej Kamiński przedstawił projekt organizacji męskiego harcerstwa podziemnego, w wyniku czego Związek Harcerstwa Polskiego przemianowano na Szare Szeregi. Po upadku powstania warszawskiego otrzymał nominację na podporucznika rezerwy Wojska Polskiego i od tego czasu nie brał już udziału w działalności państwa podziemnego.
Praca naukowa
Po wojnie Kamiński powołany został w skład Tymczasowej Naczelnej Rady Harcerskiej. Został również wiceprzewodniczącym Związku Harcerstwa Polskiego. W 1947 r. pozbawiono go tej funkcji, a w 1949 r. usunięto z ZHP z przyczyn ideologicznych. Fakt podporządkowania Związku Harcerstwa Polskiego strukturom PZPR miał duży wpływ na decyzję Kamińskiego o skupieniu się na pracy naukowej. Wykładał na Uniwersytecie Łódzkim w katedrze pedagogiki ogólnej, a następnie w katedrze historii doktryn pedagogicznych. W 1962 r. został kierownikiem Katedry Pedagogiki Społecznej. W międzyczasie zdobywał kolejne tytuły naukowe: doktora filozofii (1947) i habilitację na podstawie pracy "Prehistoria polskich związków młodzieży" (1959). W 1969 r. mianowany został profesorem nadzwyczajnym.
Pod koniec życia Kamiński przeprowadził się do Warszawy, gdzie zmarł 15 marca 1978 r. Pochowany został na Powązkach Wojskowych w Warszawie, w kwaterze Szarych Szeregów - tam, gdzie spoczęli również bohaterowie "Kamieni na szaniec": Zośka, Alek i Rudy.
"Kamienie na szaniec"
W czasie swojego życia Aleksander Kamiński pisał felietony, opowiadania i rozprawy naukowe, m.in. na temat organizacji harcerskich. Najbardziej znana pozycja w jego twórczości literackiej to "Kamienie na szaniec". Jest to powieść, która po raz pierwszy drukiem ukazała się w 1943 r. Przedstawia opartą na faktach historię członków grupy Szare Szeregi. Opowieścią tą Kamiński chciał upamiętnić warszawskich harcerzy i oddać im hołd oraz propagować ideały braterstwa. Drugim po "Kamieniach na szaniec" bestsellerem pisarza w kategorii literatury okupacyjnej była "Wielka gra".
Aleksander Kamiński - zasłużony nauczyciel
Kamiński uznawany był za jednego z najbardziej zasłużonych nauczycieli akademickich. W dowód uznania uhonorowany został Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Z kolei wyrazem podziękowania za pomoc, jakiej Kamiński udzielił w czasie okupacji członkom organizacji harcerzy żydowskich i żydowskiego ruchu oporu było przyznanie mu w 1991 r. przez Instytut Jad Waszem tytułu Sprawiedliwego Wśród Narodów Świata.
Popiersie Kamińskiego znajduje się w ogrodach Łazienek Królewskich, w pobliżu Świątyni Sybilli.